Voor deze draagbare, sculpturale objecten heeft Esna Su traditionele manieren van weven, twijnen, borduren en haken ingezet en zich door haar Turkse afkomst laten inspireren. De objecten verbeelden de ervaringen van mensen die door conflicten of politieke onrust hun huis moeten verlaten, zodat hun wereld plotsklaps niet groter is dan de paar bezittingen die ze kunnen dragen. Su’s kunstwerken zijn een huls met de fysieke vorm van de onzichtbare voorwerpen die erin zitten, maar ze zijn ook een verlengstuk van het lichaam. Ze lijken misschien leeg, maar gevoelsmatig zijn ze volgepropt met herinneringen en daarmee een belichaming van de psychische last van een gedwongen vertrek.